Featured

Zwanger ? – Wat als … ?

Vorige week konden jullie lezen hoe we bij onze donor uitgekomen zijn. Deze week lezen jullie over ons vervolg en de situatie als het anders loopt dan je vooraf bedacht had.

Voorwaarden
In de vorige blog lazen jullie dat onze donor een voorwaarden had om ons te helpen; eerst zelf een kindje met zijn vrouw. Wij konden ons uiteraard vinden in deze voorwaarden. Het zou immers vreemd en pijnlijk zijn als zij geen kinderen zouden krijgen terwijl zij ook de wens hadden en wij wel.
Wonder boven wonder ging hun kinderwens snel in vervulling. Wij waren al vroeg op de hoogte van hun zwangerschap en samen al volop aan het speculeren en grappen rondom de eerste echo over eventuele meerlingen.
meerlingenTeleurstelling
Toen zij ons na de eerste echo lieten weten dat het helaas niet zo mocht zijn, waren we met z’n vieren uiteraard mega teleurgesteld. Het vruchtje was helaas niet verder ontwikkeld dan een klompje cellen, geen hartje te zien op de echo en de zwangerschap zou dus afgebroken (moeten) worden.
Intens heftig en verdrietig, maar zij waren meteen hoopvol voor de toekomst. We gaan gewoon opnieuw proberen.
De menstruatiecyclus bij haar bleef echter uit en dit zorgde niet alleen bij hun voor teleurstelling en onzekerheid.

Wachten
DilemmaDoordat de cyclus bij hun niet opnieuw op gang kwam na het opwekken van een miskraam, kwam onze kinderwens ook op pauze. Dit zorgde bij ons voor onzekerheid, teleurstelling en twijfels.
Wat doen we als het bij hun toch niet gaat lukken ? Hoelang gaan wij op hun ‘wachten’? Wat als het nog maanden/jaren gaat duren ? Wat willen we dan doen ? Welke stappen gaan we ondernemen ?

Kliniek
Sanne en ik hebben op dat moment besloten dat we ons wilden verdiepen in de wonderen wereld van de vruchtbaarheidsklinieken en alles wat erbij komt kijken.
Wij zijn in onze zoektocht uitgekomen bij een kliniek in Elzendorp, genaamd Nij Geertgen.
We hebben een gesprek ingepland om onze opties te bespreken. Bij Nij Geertgen is het gebruikelijk om dan ook een onderzoek te doen en een psychologische screening.
Via de huisarts kregen wij een doorverwijzing voor Nij Geertgen en na enkele maanden wachttijd was daar onze afspraak.
We hebben een intakegesprek gehad met een verpleegkundige, vervolgens gesprek met een arts (inclusief echo), bloedprikken bij een verloskundige en een gesprek met een psycholoog.
De arts liet ons weten dat er bij Sanne lichamelijk geen reden zou moeten zijn dat een zwangerschap niet zou lukken; erg fijn om te horen !
De arts liet ons ook onze opties zien; eigen donorzaad meenemen of bij hun donorzaad gebruiken.
Uit het bloedonderzoek kwamen mooie waardes qua hormonen en qua hoeveelheid eitjes.
Het gesprek met de psycholoog was om te bepalen hoe goed wij over deze stap hadden nagedacht, waar eventuele twijfels en/of onzekerheden over waren en hoe we dit proces zagen. Erg fijn om daar over te praten en ondersteuning bij te krijgen vanuit Nij Geertgen.

Ondanks dat wij opzagen tegen het medische circuit en de afspraak bij de kliniek, liepen wij met een positief gevoel de deur uit. Als we dan toch in het medische circuit belanden, dan hadden we bij Nij Geertgen een prettig gevoel en er vertrouwen in !

Doorgaan of niet ? En waarmee?
In de maanden dat wij wachtten op onze afspraak bij Nij Geertgen kregen wij van onze donor het blije nieuws dat zijn vrouw zwanger was. En op de dag dat wij een afspraak hadden bij de kliniek hadden zij de eerste echo gepland staan.
Toen wij de kliniek uitliepen na onze afspraak, liet onze donor weten dat de eerste echo goed was 😀 !
Op dat moment hebben we afgesproken dat ze ons zouden willen gaan helpen als hun zwangerschap wat verder gevorderd was en alles nog steeds goed ging qua zwangerschap.

Lachen
Vanaf dat moment is Sanne haar cyclus nog beter in de gaten gaan houden; temperatuur bijhouden, ovulatietesten gebruiken en dergelijke.
Toen eenmaal het aflevermoment daar was, hebben we onze donor laten weten wanneer de vruchtbare dagen waren en een frequentie van levering afgesproken.
Dan is dus het moment daar dat onze donor met een potje sperma aan je voordeur staat… Je hebt natuurlijk niet uren de tijd om ermee te doen wat je wil. Voor uren voorspel en seks is geen tijd en omdat het zo gemaakt/gedwongen was, voelden wij ons er niet prettig bij.
We hebben heel wat afgelachen met inbrengen. We wisten niet dat er zoveel dingen onhandig waren en fout konden gaan 😉 de details zullen we jullie besparen 😉

Switch
Na maanden van proberen bij Sanne en iedere maand weer de teleurstelling, voelde het alsof we geen grip kregen op Sanne d’r cyclus. Daarbij kwam dat Sanne bij iedere inseminatie alle zwangerschapssymptomen ervaarde (misselijkheid, gevoelige borsten, puistjes, etc), maar toch maand na maand weer de teleurstelling zodra de menstruatie startte.
Na de zoveelste teleurstelling en een mentale dip heeft Sanne besloten dat ze een pauze wilde. hierin zijn we heel open geweest naar onze donor en zij respecteerde dat uiteraard.
Na een korte break vroeg Sanne aan mij of ik er niet over na wilde denken of ik zwanger wilde worden. Dat heb ik uiteraard gedaan en daar hebben wij uitvoerig over gepraat samen.
Zo gezegd, zo gedaan; we zouden switchen van buikmama; Astrid zou buikmama worden !

Hoera !
Klein probleempje; Astrid had een spiraaltje… Dat diende natuurlijk eerst verwijdert te worden en te hopen dat haar cyclus op gang zou komen en alles normaal zou zijn blijven functioneren.
Gelukkig werkte Astrid haar cyclus nog prima en kwam vrij snel op gang na het verwijderen van het spiraaltje. Na enkele maanden insemineren, hadden we een voltreffer !
positieve zwangerschapstest

Daarover volgende blog meer !

Zouden jullie ook gekozen hebben voor een vruchtbaarheidskliniek of zouden jullie langer geprobeerd hebben ?
Logisch om te switchen van buikmama ?

Liefs,

Astrid

Advertenties
Featured

Furry Friends – 4 oktober

Vandaag is Dierendag !

En wie ons een beetje kent, weet dat wij dierenliefhebbers zijn 😀
Daarom leek een huisdieren-tag vandaag mij wel leuk en van toepassing 🙂

Hoe heet je huisdier en wat voor een dier is het? (ras, kleur)
Wij hebben 4 furry friends inmiddels. Ongeveer een jaar geleden is onze “dierencollectie” uitgebreid met een hond.

Joris is het langste in ‘ons’ bezit. Joris is een Heilige Bermaan van 9 jaar en is theoretisch van Sanne.

Jip is een Europesche korthaar van 7 jaar.

Janneke is ons eerste huisdier. Janneke is een Nova Scotia Ducktolling Retriever en wordt in november alweer 6 jaar.

Juna (onze laatste aanwinst) is een kruising Australian Sherpherd met een Berner Sennen. Juna is afgelopen september 1 jaar geworden.

Heb je wel eens op een dier van een ander gepast?
Ik heb nog nooit op het huisdier van iemand anders gepast. Wij worden wel eens gevraagd om de hond van mijn schoonouders uit te laten als zij een (lange) dag weg zijn.

Waar komt/ komen je huisdier(en) vandaan?
Joris en Jip heeft Sanne particulier gekocht bij gezinnen die een nestje kittens hadden en deze verkochten. Joris was de laatste die over was van het nestje en Jip was de enige kitten uit het nest.
Janneke komt van een fokker, maar hebben wij persoonlijk niet uitgezocht bij de fokker. De zoon en schoondochter van vrienden van ons hebben Janneke (toen nog Tosca) uitgezocht bij de fokker en opgehaald, maar zoonlief bleek mega allergisch te zijn voor honden dus moesten zij helaas afstand doen van hun puppy. Wij zijn toen benaderd omdat wij ons aan het oriënteren waren voor een hond. En zodoende hebben wij Janneke bij hen opgehaald en woont ze sindsdien bij ons. De ouders passen nog regelmatig op als wij op vakantie zijn dus zoon en schoondochter zien hun aankoop nog regelmatig (ook op Instagram zijn onze hondjes te volgen).

Janneke_pup
Schattige puppy was Janneke hè ? Hard to resist !

Juna komt van een fokker uit Groningen (ja echt, Groningen). Wij waren op zoek naar een maatje voor Janneke om mee te spelen en hebben ons verdiept in welk ras bij ons zou passen en welke eigenschappen een ras heeft. Bij Janneke hebben we dit niet gedaan/kunnen doen door de situatie en dat achtervolgt ons nog wel eens.
Zo kwamen we uit bij deze fokker. We hebben contact gehad met de fokker en ik kon komen kijken. Even komen kijken was 225 kilometer rijden (enkele reis) dus terplekke besloten om Juna meteen mee naar huis te nemen. Ze was immers toen al 9,5 week oud en had alle entingen etc. gehad. Dus reed ik weer 225 kilometer terug maar dit keer met een super schattige (slapende) puppy naast mij op de bijrijdersstoel.

Hoe kom je aan de naam van je huisdier?
Toen wij gebeld werden of wij de hond van zoon en schoondochter over wilde nemen, moesten we natuurlijk een naam verzinnen voor de puppy. Tosca vonden wij persoonlijk niet zo leuk.
Op dat moment was ik werkzaam als Oefentherapeut Cesar en had een kind in behandeling waaraan ik de vraag stelde hoe wij onze puppy moesten noemen. Zij kwam met de logische naam Janneke omdat we al een Jip hadden. Dat past toch mooi bij elkaar ?!

Toen we Juna kochtten, wilden we wel weer een naam met een J (want ja, alle huisdieren zijn met een J). Wel wilden we een klank die we nog niet in huis hadden en zo kwamen we uit bij Juna.

Wat zijn de kenmerken van je huisdier?
Joris is een typische kat; wil wel knuffelen maar alleen als hij dat wil, lijkt niet erg aan je gehecht te zijn tot je terugkomt van vakantie. Dan zeurt hij een week de oren van je hoofd alsof hij wil zeggen “waarom gingen jullie weg en hebben jullie mij alleen gelaten?”. Ow ja, Joris verdwaalt zodra hij de deur uit is…su-per handig (NOT)!
Jip wordt steeds meer een gevalletje straatkat. Voorheen bleven de katten binnen, maar sinds wij in ons koophuis wonen gaat Jip naar buiten wanneer ze dat wil. Ze komt vanzelf terug als het regent of als ze wil eten of als ze klaar is met rondstruinen. Jip knuffelt graag en speelt regelmatig leuk met de honden. Jip is opgegroeid samen met Janneke en accepteert de honden ook heel goed.
Janneke is een JOCHEM: Jonge Onhandige Chaotische Hyperactieve Energieke Malloot. Het ras Toller is redelijk chaotisch en druk en hyperactief en wij hebben dit geluk in het kwadraat ! Als we de afgelopen 5,5 jaar terug kijken hebben we al hele grote stappen gezet hierin maar Janneke blijft een hond met een gebruiksaanwijzing en vergt veel aandacht/training. Janneke leert graag dingen en werkt graag voor je, maar al snel wordt de beloning belangrijker dan het werken en wordt ze te hyper om mee te trainen. Doseren en rustig opbouwen is dus erg belangrijk !
Juna is de grootste knuffelkont die ik ken. In tegenstelling tot Janneke kon Juna als pup gewoon ergens liggen en als je d’r riep kwam ze wel kijken wat er aan de hand was. Janneke sliep (en slaapt nog steeds) met één oog open om maar niks te hoeven missen van wat wij doen. Janneke wilde graag overal bij zijn en zodra je je grote teen beweegt schiet ze overeind om te kijken wat er gaat gebeuren. Juna waren we als pup regelmatig ‘kwijt’. Ze bleek dan gewoon ergens in een hoekje op een matje of in d’r mand te liggen slapen. Juna is niet zo snel gek te krijgen, heel rustig, accepteert heel veel, knuffelt het liefst met iedereen, kan heerlijk spelen met andere hondjes en had ik al gezegd dat ze graag knuffelt. Juna is een soort permanente post-it als het om knuffelen gaat. Als je stopt met knuffelen dan zet ze d’r poot op je hand en dwingt ze je gewoon om verder te gaan met knuffelen.

Welk huisdier zou je willen hebben?
Op het moment hebben we (meer dan) genoeg huisdieren en zou ik er geen bij willen. Als de katten ooit overlijden, twijfel ik wel of er nieuwe katten komen. Persoonlijk ben ik toch meer van de hondjes en minder van de katten(bak schoonmaken).
Ook heb ik niet echt nog een droomras hond die ik graag zou willen hebben.

Wat is het lievelingseten van je huisdier?
Onze katten en honden krijgen op het moment allemaal voer van CaroCroc. Dit is droogvoer en dit krijgen ze 2 keer per dag.
Joris is daarnaast dol op chips en slagroom.
Jip wordt he-le-maal gek van vlees, dan verandert ze in een jachtluipaard en moet je er ook niet in de buurt komen.
Janneke denkt alles te lusten en eet heel graag. Ze is gefixeerd op eten maar eet graag groente en fruit, geen vleesliefhebber in ieder geval. Als ik asperges aan het schillen ben, dan zit/staat ze kwijlend naast je in de keuken. En ze heeft een tic met zuivelproducten (yoghurt, kwark, yogi, etc) daar moet ze d’r tong in hangen als je de beker/bakje onbeheerd achterlaat.
Juna is een schrokker en eet praktisch alles op wat je d’r voorhoud. Ze heeft echter geen idee wat ze eet. Juna zal ook niet laten merken als er van voer verandert is, terwijl de andere huisdieren echt een overgangsperiode hebben van minder eten en eten onderzoeken. Juna is niet zo van het fruit eten.

Neem je je huisdier mee op vakantie?
We zijn een paar jaar geleden met Janneke een weekje naar een huisje in Drenthe geweest. Dat is ons toen boven verwachting goed bevallen.
In de toekomst zie ik ons met de hondjes en ons kindje wel op vakantie gaan in Nederland, België of Duitsland.
De katten blijven gewoon thuis en worden verzorgd/gevoerd door familie/kennissen.

Wat vind je het leukste ‘BN-er huisdier’?
De beestenboel van Nicolette Kluijver. Zij woont met man en kids samen met kippen, paarden en honden. Lijkt me heerlijk om op een soort mini-kinderboerderij te wonen.

Een, twee of meer huisdieren?
Duidelijk, wij hebben meer huisdieren.

Wat vind je het leukste om met je huisdier te doen?
We vinden het leuk om met de honden naar het bos te gaan en een flinke wandeling te maken. Samen trainen vinden we ook erg leuk om te doen, vooral denkspelletjes doen vinden we/ze leuk.
Wat we heel goed kunnen is chillen/knuffelen met onze huisdieren en hier horen we ze nooit over klagen 😉

Wat gebeurt er met je huisdier je niet op hem of haar kunt passen?
Als wij op vakantie gaan, dan komt er iemand de katten eten geven.
Janneke gaat sinds kort naar een pension en Juna gaat komende vakantie voor het eerst met Janneke mee naar het pension.
We hebben tot nu toe ook mensen gehad die op Janneke en Juna passen als wij weg zijn, maar deze lieverds worden ook ouder en hun eigen hond ook dus we zijn vast aan het kijken wat de alternatieven zijn voor als zij niet meer op kunnen/willen passen.

Ook hebben we het Hondenspeelwoud ingeschakeld. Hier gaan Janneke en Juna één dagdeel per week naartoe om met andere hondjes (in een roedel) te spelen en ravotten. Ze hebben het bij Resa mega naar hun zin.

Wat is het gekste wat je met je huisdier hebt meegemaakt?
Joris is een keer een nacht kwijt geweest, dat was wel even paniek. Gelukkig ook weer zonder kleerscheuren/schade teruggevonden.
Janneke is al puppy een keer weggelopen. Ze ziet het zelf meer als “zelf op onderzoek uit gegaan” 😉 Toen wij vervolgens in de buurt haar aan het roepen waren dachten veel mensen dat wij onze dochter kwijt waren en gingen heel enthousiast mee roepen. Toen we vertelde dat Janneke onze hond was werd het meezoeken meteen een stuk minder enthousiast 😉 uiteindelijk zei een passant dat er een paniekerige, roodharige hond bij de fietsenstalling om de hoek zat; dat klonk als Janneke en inderdaad was ze daar beland!

Heeft je huisdier al eens wat gesloopt?
Janneke heeft (met toestemming van de eigenaar) ooit een slof/pantoffel gesloopt en deed dit vervolgens thuis bij ons ook. Dit is gelukkig bij één pantoffel gebleven.

Juna daarentegen heeft van ons de bijnaam Slopia gekregen. Ze is de beste papierversnipperaar van het noordelijk halfrond en heeft een tic wat betreft zonnebrillen. Als pup hebben we een paar keer de fout gemaakt om haar zonder toezicht in de woonkamer achter te laten met als gevolg een ravage tot en met. Er zijn al 5 of 6 zonnebrillen gesneuveld (glazen eruit, pootjes eraf, montuur doormidden). Sindsdien ruimen wij alles nog beter op en gaat Juna in de bench als wij langere tijd niet thuis zijn.

Zou je nog wel eens een nestje jongen willen hebben?
Met Janneke is dat niet meer mogelijk, want zij is gesteriliseerd. Janneke had zoveel last van de hormonen die vrijkwamen als ze loops was, dat we toen besloten om haar hieraan te laten helpen.

Met Juna zouden we dit nog kunnen doen, maar hebben we die ‘droom’ voorlopig nog niet. Er zullen wel mega knappe puppy’s uit komen gok ik 😉

Fijne dierendag allemaal !
Janneke_Juna

Featured

Doneer jij of niet ?

In deze blog het vervolg over onze zwangerschap. In de vorige blog heb je kunnen lezen hoe wij van praten over kinderen tot de keuze van een buikmama gekomen zijn.
In deze blog lees je meer over de zaaddonor; hoe komen wij tot onze donor.
c0817,zaaddonor
In de vorige blog heb je al kunnen lezen dat Sanne en ik het erover eens waren dat Sanne buikmama zou gaan worden.
Als je eruit bent wie er zwanger gaat worden (mocht Moeder Natuur meewerken), komt bij ons de logische volgende vraag; welke man willen we hierbij ‘gebruiken’?
Vrienden, kennissen en familie vroegen ons dan ook wel eens wie we dan als donor wilden hebben.

Bekend of ‘onbekend’?
Voor Sanne en mijzelf was de keuze tussen een bekende en onbekende donor niet ingewikkeld. Wij wilden graag een bekende donor.
Wij vinden het belangrijk dat ons kind op elk moment van zijn/haar leven de vraag moet kunnen stellen waar hij/zij vandaan komt, biologisch gezien. Bij een donor via een spermabank/kliniek/ziekenhuis kan het kind dit pas vanaf een bepaalde leeftijd opvragen en door een bekende donor te kiezen, hebben wij ten alle tijden de mogelijkheid om te zeggen “die meneer is onze donor geweest”.
Wij hebben vanaf het begin duidelijk voor ogen gehad dat de donor geen rol zou spelen in het leven/de opvoeding van ons kind.
Dan zijn er natuurlijk nog karaktereigenschappen en lichamelijke eisen waaraan een donor moet voldoen.
donor-248x147
Als je het op feestjes/kraamvisite/borrels hebt over je kinderwens, dan zijn er altijd spontaan mannen die beginnen op te scheppen over (de kwaliteit van) hun zaad en dat zij de mooiste kinderen maken en dat ze ons wel zouden willen helpen. Bij slechts enkele gesprekken ging het om mannen die op ons ‘lijstje’ stonden, de rest bood zich op dat moment nog vrijwillig aan. Dit ging natuurlijk vaak gepaard met een borrel op en veel vrolijkheid en humor.
Wanneer je diezelfde man dan (nuchter) de vraag stelt of hij erover na wil denken of hij zaaddonor wil zijn, zie je (bijna bij alle gevraagde mannen) totale paniek in hun ogen schieten omdat het dan opeens serieus is. Sommige mannen haakten na die vraag af en spreek je nooit meer en sommige mannen geven je een legitieme reden waarom ze ervoor kiezen om het niet te doen.

Toch niet omdat…
Enkele redenen waarom mannen toch afhaken:
“ik heb nu geen vriendin/partner, maar als ik jullie nu als vrijgezel help en straks wel een partner heb of kinderen wil, dan moet ik dan gaan uitleggen dat ik feitelijk gezien al een kind heb en dat wil ik niet”.

“ik wil jullie wel helpen, maar dan mag mijn partner daar niks van weten”.

“ik zou jullie graag helpen, maar stel dat er met één van jullie iets zou gebeuren en met de ander gaat het bergafwaarts zou ik mijzelf te verantwoordelijk voelen voor het kind en er toch voor willen zorgen. Dat proces van achteruitgang en “je kind” zien worstelen, zou ik niet aan kunnen zien”

att5379731-771944

Overtuigende ja
Één van de mogelijke donoren op ons lijstje kenden wij al een tijdje. Het leven van deze donor veranderde in die periode heftig, maar altijd is hij op ons lijstje blijven staan.
Tijdens een etentje met zijn vieren (Sanne, donor, zijn vrouw en ik) hebben wij hun als stel gevraagd of zij ons zouden willen helpen bij onze kinderwens.
Wij hebben hun als stel bewust gevraagd omdat het toch een proces is waar je samen bij betrokken wordt en samen die keuze maakt.
Hij was meteen vereerd dat wij hem vroegen en zijn vrouw was ons dankbaar dat wij hen als stel vroegen te helpen en niet alleen hem.

Zij hebben bedenktijd gevraagd om hierover te praten, na te denken, te voelen en te piekeren. Die bedenktijd hebben ze uiteraard van ons gekregen en dat heeft voor ons positief uitgepakt.

groepshuwelijkenadvertising.pngTijdens een etentje een paar weken later liet dit stel ons namelijk weten graag mee te willen werken aan onze kinderwens. Zij hadden enkele voorwaarden die we die avond bespraken, waaronder het feit dat zij eerst zelf een biologisch kindje zouden willen voordat wij ‘aan de beurt waren’.
Dit vonden wij een hele legitieme voorwaarden en gingen akkoord met hun voorwaardenpakket.

Meteen die avond werd er al gegrapt en gespeculeerd over hoe we dat dan voor ons zagen en hoe alles zou verlopen.

Duidelijk voor Sanne en mijzelf was in ieder geval dat we de juiste beslissing hadden gemaakt door deze (voor ons) helden te vragen als donor !
Met een heel fijn en liefdevol gevoel gingen wij huiswaarts.

Wat zouden jullie eisen zijn voor een zaaddonor ?
Hoe zouden jullie die vraag stellen ?

Leuk als je een reactie achterlaat.
Liefs,

Astrid

Featured

Zwanger ?? Hoe dan ?!?

Op het moment van schrijven ben ik 35 weken zwanger en voor sommige lezers komt dat als donderslag bij heldere hemel. Zeker voor de mensen die ons volgen, maar niet lijfelijk ken.
In deze blog ga ik er vanuit dat jullie verteld is hoe baby’s gemaakt worden 😉 Laat ik bij ons begin beginnen, nu ruim 6 jaar geleden.

buikfoto_Astrid

In deze blog zal ik jullie meenemen in het proces van erover praten tot buikmama kiezen.
Zoals over eigenlijk bij ons, hebben we het met familie, vrienden en kennissen ook over deze wens gepraat en leuke discussies gevoerd; hoe zien zij dit, wat vinden zij ervan, wat vinden wij van hun mening, wat doen we er uiteindelijk mee.

Invulling
Sanne en ik zijn sinds de zomer van 2012 samen en hebben eigenlijk vrij snel naar elkaar uitgesproken dat we kinderen willen. Hoe wij onze kinderwens vorm wilden geven, wisten we toen natuurlijk nog niet. Al pratende kwamen we erop uit dat onze kinderwens ingevuld zou worden door een combinatie van pleegzorg, adoptie en/of biologische kinderen.
Omdat Sanne en ik op dat moment van praten beiden net 20 waren leek het ons een goed idee om ons een te gaan oriënteren in de wereld van de kinderen van iemand anders en hoe wij daar zorg voor konden dragen. Zo zijn wij uitgekomen bij pleegzorg (meer ervaringen/info over dit traject staat in eerdere blogs beschreven).
Wij hebben er op dat moment voor gekozen om adoptie voorlopig van ons af te zetten en voor pleegzorg te gaan.

Klepperende eierstokken
biologische-klokSamen hadden we het regelmatig over kinderen en in onze omgeving werd in die tijd ook niet stilgelegen. De vrienden en kennissen om ons heen kregen een gezin van 1, 2 of zelfs 3 kids.

De tikkende biologische klok is bij ons beiden (gelukkig) niet van toepassing, maar klepperende eierstokken kregen we daar toch ‘lichtelijk’ van.

Als je dan op kraamvisite bent en zo’n klein nieuw mensje in je armen hebt, komt daarna in de auto toch weer het gesprek op gang van “wat willen wij nou eigenlijk? en hoe? en wanneer?”.

Wie dan?
Hoe vaker Sanne en ik over onze kinderwens spraken, hoe vaker het ging over biologische kinderen krijgen en hoe we dit voor ons zagen. Allereerst moesten we daar individueel over nadenken; wat wil ik, wanneer wil ik dat, hoe zie ik dat voor me, wat wil ik dan van mijn partner. Als je er dan samen over praat, dan kom je er soms achter dat je over dingen hetzelfde denkt en soms kom je tot nieuwe inzichten.

Toen Sanne en ik er serieus over begonnen te praten, kozen wij ervoor (hoe simpel dat ook klinkt) dat ik zwanger zou worden.
Het is bij Sanne en mijzelf geen must om zwanger te zijn. We kunnen beiden niet zeggen dat we er van kind af aan al van dromen om zwanger te zijn. Wel dromen we ervan om moeder te worden en zwanger zijn is dan een vereiste als je biologische kinderen wil.
Op dat moment kozen we voor mij als buikmama, omdat ik een parttime (vast) contract had en dit praktischer zou zijn.
keuzes-maken.jpg
Tijdens onze zoektocht naar een donor (waarover volgende blog meer), ben ik van baan veranderd. Dit betekende dat ik 40 uur per week zou gaan werken (en geen vast contract meer had). Op dat moment hebben we besloten om van buikmama te switchen en zei Sanne “dan doe ik dat toch gewoon”.
Dat is dan weer het voordeel van lesbisch zijn 😉 dit klinkt heel makkelijk en ergens ook oneerlijk naar dames die deze keuze niet hebben, maar zo is dit absoluut niet bedoeld.

Onze gesprekken over en zoektocht naar een zaaddonor gingen uiteraard verder. Hierover lees je in volgende blog. Wat zouden jullie graag willen weten over onze (keuzes van de) donor (en wat juist niet ;))
Hebben jullie je kinderwens en hoe je die invulling wilde geven ook zo open kunnen bespreken met je familie, vrienden en/of kennissen? Of hadden jullie die behoefte niet ? Werd zo’n gesprek geaccepteerd ?

In de volgende blog ook meer over hoe het bijtje bij het bloemetje kwam en over onze (positieve) zwangerschapstest.

Liefs,

Astrid

Featured

Long time, no show; update !

Hallo lezers,

Het is behoorlijk lang geleden dat er een blog online is gekomen en toch is er super veel gebeurd in de tussentijd om over te kunnen schrijven !

Afbeeldingsresultaat voor what's new

Natuurlijk is onze bruiloft geweest met een heerlijke honeymoon.
We zijn grootgrondbezitters geworden en verhuisd naar ons grote-mensen-koophuis.
Ons eerste pleegkindje is weggegaan bij ons, maar er is een nieuw pleegkindje gekomen.
Eind oktober verwachten wij ons eerste kindje. Op het moment van schrijven ben ik 35 weken zwanger.

Allemaal leuke en interessante dingen om met jullie te delen. Maar waar begin ik mee ?
Wat vinden jullie leuk of interessant om te lezen ? Of waar zijn jullie nieuwsgierig naar ?

Liefs,

Astrid

Van het consultatiebureau naar de fysiotherapeut

Ons eerste bezoekje bij het consultatiebureau resulteerde in een verwijzing naar de fysiotherapeut.

Juul werd gewogen en gemeten bij het consultatiebureau en ze was goed gegroeid.

Van 3675 gram bij haar geboorte naar 4270 gram en van 51 cm naar 53,5 cm bij 4 weken. Prima groei aldus de kinderarts.

Bij de vraag of er nog opvallende dingen of vragen waren, liet ik weten dat wij vinden dat Juul een voorkeurshouding heeft/ begint te krijgen en zich veel overstrekt.

De kinderarts concludeerde dit ook na lichamelijk onderzoek en stuurde ons door naar een kinderfysiotherapeut.

Gisteren was de afspraak met de kinderfysiotherapeut en Juul blijkt HCFS te hebben. Gelukkig kan Juul deze week nog behandeld worden door de manueel therapeut.

We hopen dat we snel resultaat zien bij Juul.

Wat is HCFS?

HCFS staat voor hoogcervicalefunctiestoornis.

HCFS houdt in dat een kindje een bewegingsstoornis in de nek heeft, waardoor het problemen heeft met normaal bewegen.

Dit kan zich uiten in een sterk gekromde houding, waarbij het hoofdje voortdurend naar dezelfde kant wordt gehouden, of waarbij de baby zich veelvuldig overstrekt.

Hierbij kunnen heel veel andere symptomen optreden, die bij iedere baby weer anders kunnen zijn. Langdurig en heftig huilen kan hier één van zijn.

HCFS ontstaat vaak door een zware of snelle bevalling; voorkeurshouding in de baarmoeder; heupafwijking; etc.

De manueel therapeut kan dit probleem meestal in enkele behandelingen oplossen; de behandeling verloopt erg mild.

Plog #1

Mijn eerste Plog, geïnspireerd door Mathiske, over ons weekend met Björn.

IMG_2288
Samen met Sanne een boerderij maken voor het slapen gaan

Vrijdag haalde Sanne bij hem thuis Björn op en ging daarna met hem naar muziekles.Na de muziekles zijn we gezellig samen ergens iets gaan eten. Björn geniet daar echt van, net als wij trouwens 😂.
Nadat we thuis zijn bij ons, kijkt Björn nog even tv. Wanneer het tijd is om naar bed te gaan, begint hij een verhaal over een vossen boerderij. Op zijn slaapkamer staat playmobil, dus er wordt ter plekke een vossen boerderij gemaakt.

IMG_2293
Alle attributen voor de bioscoop zijn gekocht. Wij kunnen naar Finding Dory 🐠

Zaterdagmorgen testen we ons wekker-plan opnieuw; we zetten een wekken op 8:00 uur in de hoop dat hij niet om 6.30 uur of nog eerder het hele huis wakker zingt.
Het gaat steeds beter en als de wekker gaat hoor ik “Asterid, mijn wekker gaat en het is al licht buiten”.
Dat betekend opstaan, gezellig samen ontbijten en ons klaarmaken voor ons uitje van deze middag; naar de bioscoop en wel naar ‘Finding Dory 3D’ samen met lieve vrienden.
In het winkelcentrum wordt een duikbril gescoord en met zwembandjes en zwembroek in de tas kunnen we naar de bioscoop.
Helemaal happy met z’n duikbril !

Voorafgaand aan de film zijn er leuke activiteiten voor de kids; kleuren, spelletjes doen, snoephappen, vissen vangen, op de foto met Dory en je laten schmincken. Erg leuk georganiseerd door Utopolis Oss !

Na de pauze werd het lastig om stil te blijven zitten voor Björn en het ophouden van zijn 3D bril werd ook steeds meer een uitdaging. Hij wilde graag met zijn duikbril op de film kijken en vond het dan nog steeds leuk, dus dikke prima 👍🏻

IMG_2303
Geen 3D bril op, maar gewoon met je duikbril in de bioscoop. Moet kunnen toch 😎

Na dit gezellige uitje zijn we met vijven pannenkoeken gaan eten bij Den Tol. Echt heerlijk gegeten ! Björn een lekkere kinderpannenkoek, die best ver op ging, en wij hadden allemaal een heerlijke keuze gemaakt ! Björn heeft gegeten en lekker gespeeld en wij hebben gekletst en gedronken en nog meer gekletst.

13516479_1221617477871925_2492476398822389853_n.jpg
Hmm, heerlijk gegeten ! Echt een aanrader !

’s Avonds zijn Sanne en ik naar de gezellige verjaardag van Sanne haar tante geweest en hebben onze lieve vrienden op Björn gepast terwijl hij over vissen, haaien en heel veel water droomde 🐠🐋🌊

Zondagochtend gaat Sanne even werken en vermaken Björn en ik ons met zingen, spelen, omkleden en hond uitlaten tot Sanne weer terug is. Dan ontbijten we samen en gaan we op zoek naar Osje tijdens de Osje-route.
Schermafbeelding 2016-07-22 om 16.37.49
De Osje-route is een wandelroute in het bos bij Herperduin. De route is 1,5 kilometer met allerlei opdrachten.

Opdrachten met weetjes, maar ook doe-opdrachten.
Erg leuk om te doen met kids !

Onderweg is ook nog een picknick plek met een uitkijktoren over het water.

Na het lopen van de Osje-route gaan we terug naar huis. Eten en z’n tas inpakken en gezellig terug naar mama.
Als Sanne en ik weer terug thuis zijn, ploffen we op de bank en kijken nog tv.

Op naar het volgende weekend met Björn !

With love,

Astrid

 

 

 

Bruiloft !

Toen Sanne mij vorig jaar mei ten huwelijk vroeg, hadden wij niet meteen een planning. Laat ons eerst maar lekker genieten van verloofd zijn, dan kijken we wel wanneer en hoe we gaan trouwen.

Begin van dit jaar kreeg ik de kriebels om te gaan studeren en wilde dan eigenlijk wel voor ik aan mijn studie zou beginnen gaan trouwen. Wij hebben wat sites geraadpleegd om te kijken hoe we het beste konden beginnen met het plannen van onze bruiloft.

Trouwdatum
Dat is denk ik één van de belangrijkste dingen om te regelen. Eerst was er een idee om net voor onze vakantie in september te trouwen, maar echt handig was dat niet.Schermafbeelding 2016-07-21 om 17.57.40
Dus gingen we op zoek naar een datum in augustus. Eerste datum die dan te binnen schiet is 28 augustus (onze verkeringsdatum), maar dit was niet mogelijk bij de gemeente.
Later kwamen wij er ook achter dat o.a. mijn schoonvader en onze bedachte ceremoniemeester dan op vakantie zouden zijn. Zo gezegd, zo gedaan; het wordt woensdag 17 augustus !

TrouwlocatieSchermafbeelding 2016-07-21 om 17.58.20
Nadat Sanne en ik een datum hadden geprikt en vastgelegd, zijn we op zoek gegaan naar een locatie. Eerst moeten we bedenken wat we graag wilden; alles op 1 locatie of verschillende locaties. Na een bezoek aan een prachtige locatie en onze gesprekken over wat we willen, kregen wij een aanbod wat we eigenlijk niet konden én wilden weigeren.
Zo hebben wij ervoor gekozen om onze bruiloft te vieren in de tuin van mijn schoonvader !

Kleding
Schermafbeelding 2016-07-22 om 08.05.57.pngLang hebben zowel Sanne als ik getwijfeld wat we aan zouden willen met onze bruiloft. Beiden in een jurk, één van twee in jurk, beiden niet in jurk… Lastige keuzes om te maken ! Voor ons is het belangrijkste geweest bij het maken van onze keuze dat we dicht bij onszelf moesten blijven; doe wat bij je past en waar jij je gelukkig en fijn bij voelt !
Beiden in een jurk is zeker overwogen ! Toen ik nog in twijfel was over mijn kleding, heb ik de trouwjurk van mijn getuige aan mogen hebben om te ervaren of ik het iets vond. Ik voelde me er niet fijn in, dus heb op dat moment besloten om niet voor een trouwjurk te gaan.

Schermafbeelding 2016-07-22 om 08.08.13
Als je denkt dat een trouwjurk uitzoeken lastig is, ga dan maar eens shoppen voor iets anders dan een trouwjurk !Samen met mij gingen mijn moeder en mijn zusje en een goede kennis mee om te shoppen.
Na zelf een rondje door de winkel te hebben gelopen en gekeken wat er was, werden we geholpen door een dame die mij wilde helpen met mijn kleding uitzoeken.De dames in de winkel hebben toch een poging gedaan om mij aan een jurk te helpen. Dit was meer, toegegeven door de dames zelf, omdat ze het lastig vonden om voor een vrouw iets anders te vinden dan een jurk als outfit voor een bruid !
Na ruim 7 uur uitzoeken, passen en beoordelen ben ik zeer tevreden de winkel uitgelopen met mijn outfit !
Wat mijn outfit is, ga ik u natuurlijk nog niet vertellen !

Overigens weten Sanne en ik van elkaar niet wat we aandoen. Dat blijft een verrassing tot de ochtend van de bruiloft !

Getuigen
De volgende lastige keuze om te maken was het kiezen van onze getuigen. Hoeveel getuigen wil je en wie worden dat dan ? Wij hebben allebei 2 dierbaren als getuigen uitgekozen.
Getuigen kiezen is altijd lastig. Je hebt een aantal mensen in je hoofd en toch kun je er maar 1 of 2 kiezen. Ik kan voor mezelf wel zeggen dat ik tijdens het maken van mijn keuze wel bang ben geweest om mensen teleur te stellen.
Daarbij heb ik toch ook steeds in mijn hoofd gehouden dat het mijn keuze is en mijn bruiloft dus dat die keuze aan mij is. Zo ben ik tot de keuze van 2 dierbare vriendinnen gekomen en heeft Sanne ervoor gekozen om haar broertje en haar oma als getuigen te vragen.
Schermafbeelding 2016-07-22 om 08.55.52.png
Als je eruit bent wie je getuigen moeten worden, dan moeten ze nog ‘JA’ zeggen natuurlijk.
Sanne en ik hebben een ‘save-the-date’ kaartje gemaakt met de datum van onze bruiloft en daar voor iedere getuige op speciale manier de vraag bij verwerkt of ze onze getuige wilde zijn.
Mijn vriendinnen reageerde super enthousiast, vereerd, emotioneel en blij. Sanne haar broertje en oma waren net zo blij, enthousiast en trots dat zij getuigen mochten zijn. 4 keer ‘JA’ was het antwoord !

Ceremonie meester
Wie onze ceremonie meester moest zijn, daar waren Sanne en ik heel snel uit. Het moest iemand zijn die:
– overzicht kan houden
– rustig blijft
– ons kent en weet wat wij wel/niet zouden willen
– ons dierbaar is
– organisatie talent heeft
– iemand die je er heel de dag bij wil hebben

Schermafbeelding 2016-07-22 om 08.56.42Wij hebben een hele goede vriendin die aan al deze voorwaarden voldoet dus die keuze was voor ons vrij gemakkelijk ! We hebben haar gevraagd om onze ceremonie meester te zijn en daar heeft ze, na een nachtje slapen, volmondig ‘JA’ op gezegd.
Met het plannen van onze datum hebben we er zelfs rekening mee gehouden dat zij erbij kon zijn en niet op vakantie zou zijn, dus onze ceremonie meester heeft behoorlijk veel invloed gehad 😉

Hoe zijn jullie begonnen met julie bruiloft te plannen ? Vond jij het kiezen van getuigen ook zo lastig ? Ik hoor het graag van je !

With love,

Astrid